Çok da kolay olmuyor

Kendim kendimle boğuşurken, etrafımız bu kadar kötülükle çevriliyken buraya gelip de iki kelime yazamadım. Olmadı bir türlü, her niyetlendiğimde başka bir engel çıktı karşıma. Kısmet bugüneymiş.

the-dark-half-680x350

Sadeleşmek denince hep bir dinginlik, hep bir huzur hali geliyor insanların aklına. Evet haklısınız ama bu o kadar kolay erişilen bir şey midir? Siz hiç kan, ter ve gözyaşı olmadan erişilen kalıcı zafer gördünüz mü? Ortası olmayan ben, ortayı bulmak için adeta savaşıyorum. Hayatımda şu güne kadar olan her şeyle hesaplaşıyorum. Kapattığım ve geriye ittiğim her defteri açıp baştan başa okuyorum. Bunları yaparken duvar gibi yıkılmadan durmaya çalışmak ne kadar zor bir bilseniz. Görmek istemediğiniz gerçeklerle yüzleşmek ne de acılı. Kendi kendini kandırdığını itiraf etmek…

Derdi olmayan biri oturup da sayfalarca yazamaz. Ben her gece uyku uyumadan saatlerce yazıyorum. Ezelden var derdim, genetik geçen zekadan, fazla okumaktan, fazla düşünmekten ne derseniz diyin; Hep bir derdim oldu benim, hep elimde kalem kağıtla yazdım. Her kalem tutuşumda beynimin kalbimi dinlemesine izin verdim, bu sefer de böyle. Sansürlemeden en ham haliyle neyse konu, ne hissediyorsam onu yazıyorum. Beni en çok zorladığını düşündüğüm şeylere nötr kalabilmek için kendimi telkin ediyorum. Benim için ne kadar zor ve çetrefilli olduğunu bir bilseniz. Varsa aranızda benim gibi biri size de tavsiyemdir. Oturun saçmalayın, yamuk yumuk cümleler kurun ama yazın. Yazmak kanımca en iyi terapilerden biri.

Belki asla nötr olmayacağım, belki de hiçbir şey değişmeyecek. Olsun, aldığım kararlar, hayatımda tuttuğum ve girmesine izin verdiğim insanlar bana yeter. Bu bile iyi bir ilerleme…

 

ege

Bir Cevap Yazın